Ĉiujare, je la datreveno de la naskiĝo de Zamenhof —la 15-a de decembro—, la esperantista grupo de Ĉeste organizis literaturan vesperon. Tiu de decembro 1932 kreskis pli ol atendite: aliĝis la grupoj de Valencio, Gandía, Chiva, Catarroja, Casas Ibáñez kaj Benimámet, plus reprezentanto de tiuj de Barcelono.

Las Provincias rakontis ĝin detale sub la titolo «Ĉeste, esperantista».

La tago

La eksterlokaj esperantistoj estis akceptitaj de la aŭtoritatoj kaj «multnombra publiko» kaj invititaj al likvoroj en la granda salono de la Societo La Mutua. Poste:

«La karavano ekiris al Ĉeste, kie la vilaĝo amase eliris akcepti ilin. Ili iris al la Urbodomo, interŝanĝante inter la municipa aŭtoritato kaj la eksterlokaj esperantistoj esprimplenajn vortojn de koreco. En la vasta ejo de la Esperantista Grupo kunvenis ĉiuj ekskursantoj kaj granda nombro de la ĉestanoj, kie oni servis al ili bongustegajn paelojn.»

Kaj je la kvara posttagmeze, en la teatro, «estis kunveninta Ĉeste tuta».

Kiu malfermis la aranĝon

«Malfermis la aranĝon la belega prezidantino de la Grupo de Ĉeste, Purita Tamarit —mi devas konstati ke la plimulton de la postenoj de la estraro okupas simpatiegaj ĉestaninoj—, prononcante mallongajn vortojn laŭdantajn la grandan figuron de doktoro Zamenhof.»

Ĝi estas la konfirmo, en ĵurnalo kaj kun propra nomo, de tio kion la raportaĵo de Estampa rakontis dek unu monatojn antaŭe: ke la esperantistan grupon de Ĉeste gvidis virinoj —Pura Tamarit, Amelia Canos, Adela Hoyo kaj Consuelo Ferrando— en la Hispanio de 1932.

Kio venis poste:

«Tuj poste, diversaj fraŭlinoj de la loko legis, kun granda majstreco de dikcio, plurajn tradukojn en Esperanton de verkoj de Benavente, Gabriel y Galán kaj aliaj konataj hispanaj literaturistoj, meritante pro tio entuziasmajn aplaŭdojn.»

Fermis la aranĝon la reprezentantoj de la grupoj de Chiva, Casas Ibáñez, Valencio kaj Barcelono.

Fontoj