«Ĉeste, bastiono de Esperanto»: la vilaĝo en À Punt Radio
La programo A Poqueta Nit dediĉis 19-minutan intervjuon al Esperanto kaj al Ĉeste, unu el ĝiaj lastaj vivaj bastionoj.
La programo A Poqueta Nit dediĉis 19-minutan intervjuon al Esperanto kaj al Ĉeste, unu el ĝiaj lastaj vivaj bastionoj.
Eventa Servo, la internacia servo kiu publikigas la aranĝojn en Esperanto de la tuta mondo, metis Ĉeste kiel la unuan hispanan lokon sur sia mapo.
«Ĉiu kun sia lingvo kaj Esperanto por ĉiuj»: la 26-an de oktobro 2019, loĝantoj de Ĉeste instruis siajn gepatrajn lingvojn en 45-minutaj lecionoj.
La 11-an de junio 2019, Dennis Keefe parolis en Esperanto pri la Ĉinio kiun turistoj ne vidas, kun traduko al la hispana de Elías Hernández Capdevila.
La 22-an de septembro 2018 la Centro de Klerigo por Plenkreskuloj pleniĝis je lingvaj fulmokursetoj. El tie naskiĝis, sen ke iu tion planis, la Esperanto-kurso kiu plu okazas hodiaŭ.
Raportaĵo de Levante-EMV portretas la vilaĝon kie du najbaroj salutas sin en Esperanto surstrate, kien alvenis pakaĵoj el Sovetunio kaj kie estas kahelo kun la verda stelo.
La 13-an de junio 2010, TVE dediĉis sian rubrikon «Ĉu vi memoras?» al Esperanto. Inter la arkivaj kaj la novaj bildoj, la veteranoj de la grupo de Ĉeste — unu el ili, nevo de Máñez.
Las Provincias dediĉis raportaĵon al la centjariĝo de la alveno de Esperanto al la vilaĝo, kun Walter Máñez Cariñena kaj la verda stelo de lia fasado kiel bildo.
Dum jardeko, kiam la valenciaj esperantistoj bezonis lokon por kunveni, ili iris al Ĉeste. Kvar renkontiĝoj dokumentitaj en la bultenoj: la eŭropa forumo de 2001, la kongresoj de 2004, 2009 kaj 2010.
La Ateneo La Alianza kaj la lokaj esperantistoj okazigis literaturan premion kun la nomo de la pioniro; la ĵurio disdonis tri menciojn, kaj unu iris al la kroniko pri esperantista Ĉeste.
La 4-a Kongreso de la Valencia Federacio okazis en Ĉeste kaj servis por trejni la volontulojn de la Universala Kongreso de Valencio. Madrida kronikisto rakontis tion, kion li vidis.
Li mortis en Ĉeste la 15-an de januaro 1989. La nekrologo de la Federacio finfine rakontas kiu li estis: kamparano kiu lernis Esperanton kun Máñez en 1948 kaj finis instruante ĝin en la Universitato Laboral.